ای خاک ، با دسته گل ما مهربان باش .

به نام خدا

دو روز پیش ، یکی از عزیزانم به رحمت خدا پیوست و امروز به خاک سپرده شد. بانوی جوان 27 ساله ای که در ادب ، خوش اخلاقی ، مهربان,ی ، دینداری و فضیلت های نیکوی بسیار ، زبانزد فامیل ، دوستان ، آشنایان و مردم شهر بود. چند هفته ای است که روز و شب برایش اشک می ریزم و ناراحتم. تا این که ، دو روز پیش در یک پاییز غم انگیز به رحمت خدا پیوست. در این مدت بیماری ، هر هفته به عیادتش می رفتم و از استقامت اش ، از توکل به خدا و از امید به زندگی ، درس می گرفتم . آخرین بار ، بر سر بالینش ، در حالی که بی هوش بود ، ناله ها کردم. سرانجام ، وقتی خبر دادند ، سریع به بیمارستان رفتم و در کنار تخت خالیش ، دقایقی ماندم و سوگواری کردم. خدایا ، به او که پاکیزه بود ، پاکیزه زندگی کرد و فرشته ای از فرشته های تو در روی زمین بود ، خانه ای در بهشت عنایت کن.

آمین یا رب العالمین

خیلی فکر کردم که چگونه می توانم عواطفم را درباره این مصیبت بیان کنم. سرانجام توصیفی بهتر از شعر «پروین اعتصامی» ، پیدا نکردم.

• _{اینکه خاک سیهش بالین است}
• _{اختر چرخ ادب پروین است}
• _{گر چه جز تلخی از ایام ندید}
• _{هر چه خواهی سخنش شیرین است}
• _{صاحب آنهمه گفتار امروز}
• _{سائل فاتحه و یاسین است}
• _{دوستان به که ز وی یاد کنند}
• _{دل بی دوست دلی غمگین است}
• _{خاک در دیده بسی جان فرساست}
• _{سنگ بر سینه بسی سنگین است}
• _{بیند این بستر و عبرت گیرد}
• _{هر که را چشم حقیقت بین است}
• _{هر که باشی و زهر جا برسی}
• _{آخرین منزل هستی این است}
• _{آدمی هر چه توانگر باشد}
• _{چو بدین نقطه رسد مسکین است}
• _{اندر آنجا که قضا حمله کند}
• _{چاره تسلیم و ادب تمکین است}
• _{زادن و کشتن و پنهان کردن}
• _{دهر را رسم و ره دیرین است}
• _{خرم آن کس که در این محنتگاه}
• _{خاطری را سبب تسکین است}