به نام خداهفت سال در این وبلاگ نوشتم. نزدیک به 400 پست. مطالبی که بیشتر ، سوگواره هایی درباره خودم بود. حالا تصمیم دارم بیشتر از گذشته در انزوا زندگی کنم. برای همین از این نشانی ، که بیشتر به یک کلبه

به نام خدا توی مسیر رفت و آمد روزانه ام به محل کار و منزل ، خونه هایی رو می بینم که متروک شدند و در حال تخریب هستند. بعضی هاشون ، خیلی قدیمی اند. شاید نزدیک به 50 یا 60 سال پیش. وقتی به این خونه ها ن

به نام خدا یک :بالاخره بعد از حدود دو دهه ، همینطور هفت سال مدیریت ، قرار هستش که احتمالا در روزهای آینده ، شغل فعلی خودم رو ترک کنم و به عنوان مشاور ، سال های پایانی خدمتم رو ادامه بدم. این جا ، محل

به نام خدا خلاقیت ، فکر کردن ، شعر و بطور کلی زیباشناسی ، رابطه مهمی با فضای زندگی داره. من فکر می کنم ، بیشتر فکرهای بزرگ و آثار ماندگار ، علاوه بر این که در شرایط فکری و روانی مناسب و آرام خلق شده

به نام خدا مردی سالمند ، عاشق دختری 22 ساله فقیر می شود. پس از مدتی ، متوجه می شود که همسرش بدلیل فقر خانواده اش ، در حالی که عاشق پسرعمویش بوده ، حاضر به ازدواج با او شد. وقتی متوجه این حقیقت می شود

به نام خدا چند روز پیش برای ادای احترام ، به سر مزار استاد فقیدم رفتم.حال غریبی داشتم. یه یاد سال های شادگری نزد استاد و درس هایی که از علم و اخلاق ایشان آموخته بودم ، مدتی بر سر مزار نشستم و با استا

به نام خدا دکتر «سعیدرضا مهرپور»، یکی از بهترین جراحu200aهای ارتوپد، فلوشیپ جراحی ستون فقرات و استاد دانشگاه علوم پزشکی تهران است. او در سال 88 بهu200aعنوان نفر اول بورد ارتوپدی کشور، فعالیت خود را در سمت هی

به نام خدا مدت هاست که با خودم کلنجار میرم که از تهران برم. سینه من دیگه تحمل آلودگی هوای تهران رو نداره. از طرفی هم ناملایماتی که در شغلم باهاش روبرو هستم ، کاملا من رو به این جمع بندی رسونده که لاز

به نام خدا دو روز پیش ، یکی از عزیزانم به رحمت خدا پیوست و امروز به خاک سپرده شد. بانوی جوان 27 ساله ای که در ادب ، خوش اخلاقی ، مهربان,ی ، دینداری و فضیلت های نیکوی بسیار ، زبانزد فامیل ، دوستان ، آش

به نام خدا خستگیهامو بگیرین ، غم چشمامو بگیرین درد و از تنم بگیرین ، بـذارین بـرم از اینجا, جنگ من با تن تمومه ، بردن و باختن تمومه بـذارین بـرم از اینجا ، بودن و رفتن تمومه نمیخوام و نمیتونم ، به لبم

به نام خدا به تازگی ، ترانه ای به اسم « یه روزی میاد » شنیدم. خیلی برام جالب بود. توصیه می کنم ، کسانی که همدیگر رو دوست دارن اما قدر همدیگر رو نمی دونن ، این ترانه رو گوش بدن. شاید باعث بشه ، کمی

به نام خدا چند روز پیش ، از خیابان ولیعصر عبور می کردم. پشت چراغ قرمز ، متوجه ساختمان قدیمی خوابگاه دانشجویی مون شدم. حالا دیگه خوابگاه نیست. لحظاتی که پشت چراغ بودیم ، ذهنم به سال های دور رفت. زما

به نام خدا گاهی وقت ها ، در لابلای اخبار و رویدادهای روز ، وقتی می بینم که زن و شوهرها نسبت به هم دست به خشونت می زنند ، عمیقا ناراحت می شوم. این خشونت ها ، یا برای به دست آوردن دیگری باشه ، برای مجا

به نام خدا این روزها که اخبار بی آبی اصفهان را می شنوم ، بیشتر از هر زمانی یاد سفرهایی می افتم که به این شهر زیبا داشتم. تا به حال بیش از 5 بار به اصفهان سفر کردم. اما به یاد ماندنی ترین سفرم به اصفه

به نام خدا سال 1379 که ازدواج کردم ، 23 سال داشتم. یکی از دلمشغولی های ماه های اول ازدواج ، انتخاب نام فرزندان مان بود. چند اسم هم انتخاب کرده بودیم . امیررضا ، رها ، هدیه و بعدها هم ، ایلیا. این آخ

به نام خدا سال ها پیش ، سریالی پخش می شد به نام « پهلوانان نمی میرند.» یکی از قصه های این سریال ، مربوط به مردی بود که به خواسته خودش ، زندگی توی کوچه و گذر رو انتخاب کرده بود. روزها و شب ها ، زندگ

به نام خدا گاهی وقت ها ، از خودم می پرسم که چطور عواطفم رو بیان کنم؟ توی لپ تاپم ، فهرست مطالب حداقل یک سال آینده برای انتشار در وبلاگ رو آماده کردم. از عکس ها ، شعرها ، یادداشت ها ، تحلیل ها و دلنوش

 به نام خدابا باد ، حرف ها دارم ، درباره روستای مان ، درباره مزرعه ای کنار رودخانه ، درباره مسیری رویایی که هر بهار به آنجا می رفتم.از کنار یک مزرعه قدم می زدم و در مسیر رودخانه ای که از کنار یک باغ می گذشت ،  رویای آینده ام را می ساختم ، درباره اتاقی که بهترین ساعت تمام عمرم و بهترین گفتگوی تمام زن...

اینجا وبلاگ مردی است که شش سال است در تنهایی اش می نویسد.درباره اتفاق تلخی که برایش روی داده است. ایده شروع به کار این وبلاگ در سال 1391 ، شکل گرفت. زمانی که در حیرت تمام به زندگی ام و اتفاقاتی که موجب فروپاشی زندگی و همه رویاهایم شد نگاه می کردم. درد مصیبتی که به من وارد شد ، آنچنان سنگین بوده و هس...

به نام خداسال نو مبارک. امیدوارم که سال خوبی برای همه باشه. در همین شروع سال می خوام مثل همیشه دعا کنم ، امسال برای کسانی که من و خودشون رو برای این که زمانی در گذشته زندگیشون بودم ، ملامت و سرزنش می کنن ، سالی پر از شکوه خوشبختی و سعادت باشه. اونقدر در خودشبختی غرق بشن و اونقدر شاد باشن که من براشو...