با هم مهربان باشیم.

به نام خدا

گاهی وقت ها ، در لابلای اخبار و رویدادهای روز ، وقتی می بینم که زن و شوهرها نسبت به هم دست به خشونت می زنند ، عمیقا ناراحت می شوم. این خشونت ها ، یا برای به دست آوردن دیگری باشه ، برای مجازات همدیگه ، برای حس برتری جویی نسبت به هم و یا به هر دلیل دیگه ای که باشه ، غم انگیز و غیر قابل قبول هستش. البته از این دست رفتارها ، ممکنه در هر جایی از دنیا هم اتفاق بیفته ، فرقی هم نمی کنه ، باز هم ، نادرسته. در لابلای خبرها ، خوندم که مردی بدلیل این که جواب رد در خواستگاری شنید ، به روی دختر مورد علاقه اش ، اسید ریخت. یا در خبر دیگه ای ، فردی به دست همسرش به قتل رسید. خداوند عاقبت همه ما رو ختم به خیر کنه. شاید شما هم ، نامه های سیمین دانشور و جلال آل احمد و یا نادر ابراهیمی و همسرش را خوانده باشید. من فکر می کنم ، زن و شوهرها ، یا کسانی که مشتاق همدیگر هستند ، بهتر است این نامه ها و نامه های مشابه را بخونند. خوندن این نامه ها کمک می کنه تا با هم مهربان تر باشن.

یک متن کوتاه از این نامه ها را در اینجا منتشر می کنم.

«جلال عزیزم دیروز دومین کاغذت واقعاً پریشانم کرد... حالا یادم می آید که تو بعضی وقت ها حال روحی خاصی پیدا می کردی و ناگزیر می شدی از خانه بیرون بیایی که نکند با هم دعوایمان بشود... یادت می آید پارسال هر دومان چه الم شنگه یی راه انداختیم. باور کن من هنوز خجالت می کشم. اکنون بگذار کمی از هم دور باشیم و بعد نمی دانی در کنار هم بودن چه لذتی دارد.»